Over Bronzen Beelden

Brons is een van de oudste metaallegeringen die we kennen. Het is een mengsel van koper en tin, dat goed te bewerken is, maar toch corrosiebestendig. Het materiaal verweert echter wel en krijgt na verloop van tijd een groen patina. Brons werd in de oudheid vooral gebruikt om gereedschappen, wapens en beslag te maken. De tijd waarin brons veelvuldig gebruikt werd, wordt ook wel Bronstijd genoemd (ca. 3000 tot 800 voor Christus). De kennis voor het bewerken van brons ontstond in het Midden-Oosten. Deze kennis verspreidde zich door Europa.

Geschiedenis van brons

Brons was, en is nog steeds, een kostbaar materiaal. Brons was ook in de bronstijd schaars in de Lage Landen. De grondstoffen voor brons, koper- en tin-erts, komen namelijk niet voor in Nederland.
Al het brons moest dus worden geïmporteerd. Tin werd vooral in Cornwall, Engeland gewonnen, terwijl koper veel op Sardinië en Cyprus werd gevonden.
Hoewel brons in het algemeen harder is dan smeedijzer, maakte de vondst van ijzer een einde aan de bronstijd. IJzer was namelijk makkelijker te vinden en te bewerken.
Toch bleef brons een materiaal met aanzien. Tot ver in de ijzertijd gebruikten officieren liever bronzen zwaarden, terwijl het voetvolk zich moest redden met ijzeren exemplaren.

Eigenschappen van brons

Brons is zoals gezegd een legering van koper en tin. Het tingehalte kan variëren van circa 10 tot 30%. De legering heeft een roodachtige tot gelige kleur.
Vroeger werd brons ook wel gemaakt met arseen in plaats van tin. Het grote nadeel hiervan was dat arseen giftig is. Daarnaast is tin sterker en eenvoudiger te gieten.
De toevoeging van tin maakt het koper harder en minder buigzaam en geeft het een kleinere buigsterkte. Hierdoor heeft brons een lager smeltpunt dan puur koper.
Dat maakt brons uiterst geschikt voor gebruiksvoorwerpen en natuurlijk ornamenten en beelden.

Over bronzen beelden
Over bronzen beelden